တေန႔ေန႔

        မုိးဖြဲေလးရြာေနတာတညလုံး မုိးလင္းထိ၊ တခ်က္ တခ်က္ေလျပင္းရုိက္ခ်က္ကလူတကုိယ္လုံးလႊင္႔ထြက္မတတ္ခံစားရတယ္ ပတ္၀န္းက်င္ကျမင္ျမင္သမွ် မႈန္ျပျပျဖစ္သလုိ ကြ်န္မရင္ဘတ္ထဲက သတိရျခင္းလြမ္းျခင္းေတြကလဲ ခုထိမႈန္ျပျပျဖစ္ေနေသးတာပဲ..ငယ္သူငယ္ခ်င္းဆုိတဲ႔အသိနဲ႔ တူတူသြားခဲ႔ တူတူစားခဲ႔ အမွတ္တရေလးေတြတုိက္ဆုိင္မႈရွိတုိင္း သတိတရရွိေနတုန္းေပါ႔ ။
        ငယ္ငယ္ကေနခဲ႔တဲ႔ကြ်န္မတုိ႔အိမ္ေရွ့က စိန္ပန္းျပာပင္ၾကီးပြင္႔ခ်ိန္ဆုိရင္ အျပာေရာင္လြင္ျပင္က်ယ္ၾကီးအျဖစ္ျမင္ေနရတဲ႔ျမင္ကြင္း ဒီေန႔ထိမ်က္စိထဲျမင္တုန္း အေတြးထဲမွာရွိေနတုန္း.
ေကာက္ညင္းေပါင္းနဲ႔အေၾကာ္ဘယ္နားကဆုိင္ေကာင္းတယ္ တုိဖူးေႏြးဘယ္ဆုိင္ကပုိေကာင္းတယ္ ျငင္းၾကခုန္ၾကနဲ႔၊ တခါကေတာ႔ ေတာင္ၾကီးဟုိတည္မွာ ရွမ္းေခါက္ဆြဲစားျဖစ္ခဲ႔တာမွတ္မွတ္ရရ...(စားလုိ႔မေကာင္းတဲ႔အျဖစ္ကုိ) သတိတရရွိေနခဲ႔ျပီးတုိ႔၂ေယာက္ရယ္ေမာခဲ႔တဲ႔ပုံရိပ္တြ ေ၀ေ၀၀ါး၀ါးရွိေနခဲ႔ေသးတာကုိ
ထင္ထင္ရွားရွားမွတ္မိေနခဲ႔ေအာင္ကုိမွတ္ဥာဏ္ေတြေကာင္းေနဆဲ၊ ကမာၻၾကီးရဲ့အေနာက္ျခမ္းမွာသူေနျပီး အေရွ့ျခမ္းမွာကြ်န္မေနပါတယ္။ သူ႔ဖက္ကေန၀င္ကုိယ္႔ဖက္ကေနထြက္ သူ႔အရပ္မွာေႏြရာသီ သစ္ပင္ေတြအရုိးျပဳိင္းျပဳိင္းနဲ႔ေႏြသရုပ္ျပေနခဲ႔တာ၊ ကုိယ္႔ဖက္မွာေတာ႔ အဲဒီအခ်ိန္ပတ္၀န္းက်င္ျမင္ျမင္သမွ်
အကုန္လွတဲ႔ျမင္ကြင္း သူကလဲဒီေကာင္းကင္ေအာက္ ကုိယ္ကလဲဒီေကာင္းကင္ေအာက္ တုိ႔၂ေယာက္တျပဳိင္တည္းဒီေကာင္းကင္ၾကီးကုိေမာ႔ၾကည္႔မိမလားလုိ႔တခါတေလေတြးမိေသးတယ္၊
      မၾကာခင္ လွပလြန္းတဲ႔ ေႏြဦးရာသီကုိေရာက္ပါေတာ႔မယ္ .. သူရွိေနတဲ႔ေနရာမွာေတာ႔ ပူလုိ႔ ေတာင္တန္းၾကီးငုိေနျပီတဲ႔ေလ...  ေတြ႔ဖုိ႔ခက္ခက္ ျမင္ဖုိ႔ခက္ခက္ လြမ္းတသက္သက္နဲ႔
တမ္းတရင္းတမ္းတေနမိတာကုိက ကြ်န္မရဲ့ အားနဲခ်က္မ်ားျဖစ္ေနမလား ဘယ္ေတာ႔ျပန္ဆုံမလဲ
ဒီႏွစ္လား ေနာက္ႏွစ္လား ဘယ္ေတာ႔လဲ ? ေမးခြန္းေတြနဲ႔ ခ်ာခ်ာလည္ေနရပါျပီ ၊ အလြမ္းေတြၾကီးလြန္းေတာ႔ ႏွလုံးသားကမခံႏုိင္ ေပမဲ႔  ဒီျမဳိ႕ေလးက ကြ်န္မကုိထုံေဆးထုိးေပးထားတယ္
ကြ်န္မရဲ့ ထုံေဆးမ်ားနဲ႔ျမဳိ႔ လုိ႔လဲတင္စားထားျပီးသားမုိ႔ ခံႏုိင္ရည္ရွိေနမွာပါခ်စ္ေသာသူငယ္ခ်င္းေရ။

jasmine

ကြ်န္မနဲ႔ရာသီမ်ား

၁ ႏွစ္မွာေလးရာသီရွိတဲ႔အရပ္

ရာသီေျပာင္းခ်ိန္ေတြျမန္လြန္းလွတယ္

၁ ရာသီ ၃ လဆုိတာလဲ ခဏေလးပါပဲ

ဒီရာသီေတြနဲ႔ ကြ်န္မ တေျဖးေျဖးေပ်ာ္၀င္လာျပီ

ခ်စ္တတ္လာျပီ ခံစားတတ္လာျပီ

ေဆာင္းရာသီကလႊဲလုိ႔ က်န္တဲ႔ရာသီအားလုံး

ကြ်န္မနဲ႔ လက္ထပ္ထားလုိက္တယ္....

ကြ်န္မ မႏွစ္ျမဳိ႕ဆုံးကေတာ႔ ေဆာင္းရာသီ ။

ငယ္စဥ္အခါက ဒီဇင္ဘာေရာက္ျပီ ေဆာင္းေရာက္ျပီဆုိရင္

ကြ်န္မထက္ပုိျပီးေပ်ာ္ေနတဲ႔ မရွိသေလာက္ျဖစ္ခဲ႔တယ္ထင္ပါတယ္

အခုေတာ႔ ေဆာင္းေရာက္ျပီဆုိရင္စိတ္ေတြေလးလာတယ္

ပတ္၀န္းက်င္ကလဲေခ်ာက္ကပ္လာတယ္

အရပ္ေလးမ်က္ႏွာမွာ အေမွာင္ဖုန္းတယ္

အလင္းေတြေပ်ာက္ဆုံးျပီး ေနေရာင္ဟာ သူထင္သလုိလင္းခြင္႔မရေတာ႔ဘူး

ႏွင္းထုေတြစုိးမုိးလြန္းတယ္ ေရခဲေတြဖုန္းလႊမ္းလြန္းတယ္

သဘာ၀ကုိက သူ႔တုိ႔ကုိခြင္႔ျပဳခ်က္ေပးထားေတာ႔

ကြ်န္မမွာ တားပုိင္ခြင္႔မရွိခဲ႔ဘူး

မခ်စ္ေပမဲ႔လဲ မုန္းတယ္မေျပာရဲဘူး

သူ႔ကုိမုန္းတယ္ေျပာတုိင္း သူ႔ရဲ့ အေအးဒဏ္နဲ႔ ကြ်န္မကုိဖိမွာေလ

အဲဒီေတာ႔ သူ႔ကုိကြ်န္မရင္ဆုိင္ရျပီ

သူနဲ႔ကြ်န္မေတြ႔ၾကျပီ

သူ႔ရဲ့ဒဏ္ေတြကုိကာကြယ္မႈလုပ္ရမယ္

သူ႔ကုိအမွတ္တမဲ႔လုိ႔ထင္ထားလုိ႔မရေတာ႔ဘူး

ကြ်န္မခ်စ္တဲ႔သူေတြထက္သူ႔ကုိပုိျပီးဂရုစုိက္ရေတာ႔တာပါပဲ

အဲဒီမွာကြ်န္မသိလုိက္ရတာတခုက

ကုိယ္ မခ်စ္တဲ႔ အရာေတြကုိလဲကုိယ္က ဂရုစုိက္ေနရပါလားဆုိတာကုိ။

jasmine

ႏွလုံးသားေသြးႏွင္႔ေရးသည္႔ ဒိုင္ယာရီ

တကယ္ေတာ့ အမွတ္တမဲ့နဲ႔ ေတြ႔ဆံုျခင္းမွာ အမွတ္တရ ႏွလံုးသားဒိုင္ယာရီတအုပ္ျဖစ္ခဲ့

မယ္လို႔ ယံုေတာင္မယံုခဲ့ဘူး။  ဘ၀ပ်က္ေစႏိုင္ေပမယ့္ အခ်စ္မပ်က္ေအာင္ အရာရာကို
ႏွလံုးသားခိုင္းေစသည့္အတိုင္း မေသြမတိမ္းလိုက္နာေဆာင္ရြက္ခဲ့တာပဲ။

သကၠရာဇ္ေတြ ျခစားသြားေပမယ့္ မျပတ္ေတြးေန သတိယစရာေတြကေတာ့ ဘယ္အခ်ိန္ေရာက္ေရာက္
ရင္ထဲမွာေအာင္းေနတဲ့ ငုပ္ေကာင္ေလးတစ္ေကာင္ေပါ့။ဒို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ့ ႏွလံုးသားစကားေတြ၀ိုင္းဖြဲ႔ေျပာတတ္တဲ့ အိုေအစစ္က်ဴရွင္ေရွ႕က အုတ္ခံုေလးလဲ အခုေတာ့ ဘယ္သူေတြအတြက္
ရင္ခုန္ျခင္းရဲ့ ဆံုေတြ႕ရာေနရာေလးျဖစ္ေနျပီလဲ မသိဘူးေနာ္။  ခံုတန္းေလးရဲ့ေက်ာဖက္က ျမတ္ေလးပန္းရံုေလးကေတာ့ အရင္အတိုင္း ရနံ႔ေတြေျပာင္းလဲသြားမွာမဟုတ္ဘူးလို႔ေတာ့
ငါယံုၾကည္ပါတယ္။  ေျပာင္းလဲျခင္းေတြမွာနင့္ခ်စ္ျခင္းေတြပါ ေဟာင္းႏြမ္းသြားမွန္း

ငါသိလိုက္ခ်ိန္ ႏွလံုးသားရဲ့ ေသြးမ်က္ရည္ေတြ ဒိုင္ယာရီမွာ စြန္းထင္ခဲ့ရတယ္ ။  အတူေလွ်ာက္ဖူးတဲ့
လမ္းေတြမွာ အခ်ိန္အခါမဟုတ္ သစ္ရြက္ေတြေၾကြေနသလိုပဲဟာ။  တခါတေလ လမ္းေလွ်ာက္ရင္း ငါ့လက္တစ္ဖက္ပံုမွန္မဟုတ္ဘဲ ေဘးကိုထြက္ျပီး နင့္လက္ကေလးကိုတြဲထားသလိုနဲ႔
ငါရင္ခုန္ေနေပမယ့္ ေဘးကျဖတ္သြားတဲ့လူေတြရဲ့ တစ္ေယာက္ထဲျပံဳးျပီး ၀ိဥာည္နဲ႔လမ္းေလွ်ာက္ေနသလိုပဲ ေဂါက္ေနလားမသိဘူးဆိုတဲ့ မွတ္ခ်က္မွာ ငါ့လက္တစ္ဘက္ ျပန္က်ျပီးပံုမွန္ျဖစ္ေတာ့မွ
ဒီအခ်ိန္ဆို နင့္လက္တစ္ဖက္ကိုတြဲျပီး နင္တို႔ႏွစ္ေယာက္ေပ်ာ္ေနမွာေပါ့ေနာ္။

အခုေတာ့ ငါ့ေဘးနားမွာ နင့္ရဲ့ အေငြ႔အသက္ေတြမရွိေပမယ့္ ေနထြက္က ေန၀င္ အိပ္မက္ထဲမွာေတာင္ နင္က ငါ့ရဲ့လြမ္းစိတ္၀တ္ရံုၾကား ၾကမ္းပိုးတစ္ေကာင္၀င္သလိုပဲ အျမဲႏွိပ္စက္ေနပါလားဟာ။
နင္နဲနဲေတာ့မ်ားေနျပီ။ နင္ေပးခဲ့တာ နာက်င္ျခင္းဆိုေပမယ့္ ၾကင္နာျခင္းအေၾကာင္းေတြပဲ ျပန္ျပန္သတိယျပီး နာက်င္ျခင္းက ရင္ထဲမွာမရွိခဲ့ပါဘူး။  ၾကယ္ေတြေၾကြတာျမင္ရင္ ငါေသေနျပီးလားဆိုျပီး
ကိုယ့္ပါးကိုယ္ရိုက္ျပီး တစ္ေယာက္တည္းအရူးျဖစ္ေနမိတယ္။ၾကယ္ေရာင္ေတြကင္း လေရာင္မလင္းတဲ့ညထက္ နင္မရွိတဲ့ငါ့ဘ၀ကေတာ့ ပိုျပီးေျခာက္ခ်ားစရာေကာင္းတဲ့ သရဲမၾကည့္ရဲတဲ့
သရဲကားထက္ပိုျပီး ေၾကာက္စရာေကာင္းပါတယ္ဟာ ။
တခါတေလ ဘ၀သစ္မွာ အခ်စ္သစ္ကနင့္ကို ငါ့လိုမ်ားၾကင္နာပါ့မလား အလိုလိုက္အၾကိဳက္မေဆာင္ပဲ အတိတ္ကအေၾကာင္းေတြတူးဆြျပီး နင့္ကို အႏိုင္ယူဗိုလ္က် လိုသမွ်ယူျပီး
ပိုေနတာ နင့္ ဘ၀ဆိုျပီး ပစ္သြားမလားအေတြးေတြနဲ႔ေပါ့။  တခါတေလ မနက္မုိးေသာက္ အလင္းေရာက္ျပန္လဲတေရးမွ မအိပ္လုိက္ရတဲ႔အသိေတြ မ်ားမ်ားလာတယ္။  တကယ္ဆိုနင္ကငါ့ကို သံေယာဇဥ္ေတြ မေတာ္တဆ ေခ်ာလဲျပီး အေပ်ာ္တဲြခဲ႔ေလသလားေတာင္ မေတြးခ်င္ပဲ ေတြးေနမိတယ္။

ငါ႔မွာေတာ႔ ရင္နဲ႔မဆန္႔တဲ႔ အလြမ္းေတြ ကာရံေတြကလဲ ႏွလုံးသားကုိလာ လာျပီးပိေနျပီးကဗ်ာတစ္ပုဒ္နဲ႔ရုန္းထဖုိ႔အင္အားေတာင္ ေပ်ာက္ဆုံးေနျပီ ။

ဒါေပမယ့္လဲ ဘာပဲ  ျဖစ္ျဖစ္ ဘယ္လိုအေၾကာင္းပဲရွိရွိ ငါကေတာ့ နင္နဲ႔ ပတ္သက္ျပီးငါ႔ ႏွလုံး ေသြးစက္နဲ႔ေရးခဲ႔တဲ႔ကဗ်ာေတြကုိပဲအျမဲသိမ္းထားျပီ မင္းကုိလြမ္းေနဆဲပါကြယ္ ။

အထက္ပါပုိစ္႔ေလးသည္ jas ပထမဆုံးေရးသည္႔ အက္ေဆးျဖစ္ပါသျဖင္႔အမွားအယြင္းမ်ားစြာရွိေနပါမည္
စာဖတ္သူမ်ားနားလည္စြာခြင္႔လႊတ္ေပးပါရန္ ေတာင္းပန္အပ္ပါသည္။

(၁၉၈၆ ခုႏွစ္တြင္ခင္မင္ရင္ႏွီးခဲ႔ဖူးသည္႔ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္အားရည္ညႊန္းေရးဖြဲ႕ထားပါသည္)

jasmine